بخش 3 بهاريهء سال نيكومآل لوىئيل مطابق با سنهء يك هزار و دويست و چهل و هفت هجرى و ايراد مأموريت نوّاب بديع الزمان ميرزا به خراسان و آمدن برخى از ايلچيان قلعه‌گشاى هفت اقليم سپهر و روشنى افزاى طلعت خوبان بهشتىچهر ، اعنى داراى هنگامه‌آراى مهر ، در اين سال فرّخ‌مآل ، بعد از انقضاى يك ساعت و پنجاه و سه دقيقه از شب چهارشنبه هفدهم شهر شوّال المكرّم ، كه سنهء يك هزار و دويست و چهل و هفت هجرى مطابق با لوىئيل تركى بود ، محكمهء حمل را مفتوح نمود [ 448 ] و تركان تنگ‌چشم كواكب را از يك عزيمت پاى به هزيمت برگشود . باز سلطان بهار بر اورنگ دارايى گلزار جلوس كرد و سفير فرنگىنژاد شكوفه كه در دار السلطنهء گلشن مقيم بود ، با عمرى دو روزه روى به ديارى ديگر آورد . سفراى صبا و شمال در تختگاه گلشن نزول نمودند و هريك به عزيمت چمنى پاى برگشودند . داراى بهار انعام وليعهد گلزار را از سبايك زر و سيم رعنا و ازهار ، خزانه [ اى ] ترتيب داد و سالار چنار را با جيوش سبزه و ازهار به دفع خيانت پيشه‌گان قبايل دى و بهمن غدّار به امداد فرستاد . اميرزادهء نهال ، سربازان و توپچيان سحاب توانا را با توپ‌هاى تندر برحسب صوابديد باد نوروزى كه نايب سلطان ربيع است ، به خاور زمين باغ رسانيد و قلاع محكمهء تربت چمن و خبوشان گلشن از يورش جنود سنبل و سوسن مفتوح گرديد . اسيران اشجار كه گرفتار اميران توران‌نشين دى و بهمن بودند ، از همّت وليعهد باد نوروزى خلاصى حاصل نمودند .